knutzels.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Dit ben ik
Hallo iedereen,
mijn naam is Els. 
Ik ben getrouwd met Leo en wij hebben twee volwassen zonen.
We wonen aan de rand van Rotterdam, dicht bij een schitterend fiets- en wandelgebied en (nog) veel groen.
Ik heb nogal wat hobby's, die variëren van koken, tekenen, schilderen, zelf kleding maken tot tuinieren en fotograferen. En oja, laat ik reizen en puzzelen niet vergeten. 
Sinds 2005 werk ik niet meer. Ik hoopte dan wat meer vrije tijd te krijgen, maar ik kom nog steeds tijd tekort.
 
 
 
Vorig jaar april werd ik geopereerd aan borstkanker.
Hierover vertelde ik zo nu en dan ook op dit log.
Klik op het roze lintje om al deze logjes te lezen. 
 
 
*****
Wil je mijn ATC's bekijken en/of ruilen?
Klik dan op deze link
 

 
mijn e-mail adres is:
knutzels at hotmail.com 
***** *****
De uitdagingen waaraan ik zo nu en dan meedoe:

Maandag: Think Monday-Think ATC

Dinsdag: Crazy Amigos

Woensdag: Wednesday Stampers

Donderdag: Theme Thursday

Vrijdag: Thank God its Friday

Zaterdag: Saturdays Workout

***** *****
Postcards I share with people all over the world
***** ***** 

Verstoord evenwicht
Gisteren heb ik de eerste bestraling gehad. Mijn hemel, wat heb ik me er druk over gemaakt. En voor dat ik er erg in had, was het allemaal al weer voorbij. Tenminste, die eerste. De tweede zit er nu ook al op en de volgende 29 komen morgen, overmorgen en zo tot 18 juli aan toe. Alleen zaterdags en zondags hoef ik niet.
 
Ik voel me nog steeds heel goed, gelukkig. Maar het hoeft heus geen pijn of misselijkheid te zijn, die je van slag kunnen doen raken. Het is de hele impact, het onbekende, een onbestemde angst voor, ja voor wat...?
 
Alles wat er eerder gebeurde, liet ik vrij gelaten over me heen gaan. Dat voelde ook als "er echt iets aan doen". Nu heb ik dat gevoel ook wel, aan de ene kant. Maar aan de andere kant is er het gevoel dat de straling zeker ook dingen beschadigt.
 
Zo kan (maar het hoeft niet) de bestraalde huid geirriteerd raken. Nou ja, wat wil je. Bijna 60 jaar heb ik mijn borsten keurig bedekt gehouden en dan worden ze nu in het (röntgen)zonnetje gezet. Daar willen ze wel even van blozen. En rood wordt het! Je zou zeggen, snel starten met lekker smeren. Maar dat mag nu weer niet. Hooguit een klein beetje talkpoeder of Calendula-zalf, maar niet 's morgens vóór de bestraling.
 
Nou ja, ik kan me daar nu heel druk over gaan maken. Dat is niet verstandig, want als er geen irritatie komt, doe ik het dus mooi voor Jan Doedel. Maar het gevoel (daar is het weer!) dat ik op dit ogenblik niet echt in balans ben, blijft door mijn hoofd spoken. Mijn yin/yang is verstoord, zal ik maar zeggen. Maar van alle kanten wordt me verzekerd dat ik dat balansgevoel straks wel weer terug zal krijgen.
 
Doorgaans ben ik niet zo'n zeurpiet. Effe doorbijten, dan is het snel weer over. Maar gisteren lukte dat niet zo best. Uiteraard was Leo met me mee gegaan naar de Daniël den Hoed. Bij aankomst moesten we allebei verschrikkelijk plassen. Zenuwen zeker? Ik ging eerst en daarna Leo. Hij was nog niet terug, toen ik al werd opgeroepen. Ik stribbelde nog wat tegen, riep dat mijn man er nog niet was en raakte gewoon een beetje in paniek. Leo is er de man niet naar om weg te lopen en hij zou ook wel begrijpen dat ik al naar de behandeling was. Maar ik had zo'n behoefte aan nog even een kus en een klopje op mijn arm ter bemoediging.
 
Degene die me kwam halen, had daar helemaal geen begrip voor. "Uw man weet toch dat u hier bent voor de bestraling?" Ik protesteerde maar niet verder en ging de kleedkamer in. Daar moest ik nog even wachten en in die tijd voelde ik me ongelofelijk eenzaam. Na amper 10 minuten was alles achter de rug en kon ik alsnog in Leo's armen kruipen. En kwamen de tranen. Die zitten trouwens de laatste tijd wel erg hoog. Maar dat komt van de hormoonpillen (mooie smoes toch?)
 
 
 
 

Reacties

Lianne Feijt op 05-06-2008 20:19
Lieve Els,
 
Hou vol hoor! We denken aan jullie.
 
Veel liefs,
Lianne
Trudie op 05-06-2008 20:28
Lieve lieve Els....
Ik ben vol bewondering.
Huil lekker uit en kruip lekker tegen Leo aan!!
Meis....het gaat goed komen hoor!!!
Lieve groetjes en heel veel sterkte saampies.
Trudie
Jolanda op 05-06-2008 20:34
Hallo els,
Ik heb deze ziekte nu al 2x van heel dichtbij meegemaakt, en heb het nodige gezien en beleeft.
Ik wens je heel veel sterkte bij jouw strijd tegen deze oneerlijke ziekte.
heel veel succes
NanTasTic op 06-06-2008 01:58
Lieve Els,
 
Ik lees je logje en meteen valt het me op hoe goed je er mee om gaat, hoe open je er over kan schrijven! Ik denk dat je hier ook heel veel mensen mee helpt zonder dat je dit eigenlijk weet. Zo zie je maar dat je door jouw ervaringen iemand toch middels je schrijven een lesje mee kan geven!
 
Ik wens je erg veel sterkte in de zware periode, maar aan alles lees ik gewoon dat je geweldig zal doorstaan, je bent positief ingesteld en daar ga jij heel ver mee komen!
 
En die tranen, ach meis we zouden ze allemaal hebben als we in jouw schoenen zouden staan! Je doet het geweldig!
 
Liefs,
Nantastic
Bettie op 06-06-2008 08:21
Oh wat kan ik me dat paniekgevoel goed voorstellen. En die tranen achteraf ook. Die heb ik alna een heftige tandartsbehandeling en dit van jou is wel even heel wat anders. Gelukkig hoef je niet altijd stoer te zijn. Ik denk aan je...
LBtjuh op 06-06-2008 23:48
Hoi Els,
 
Nou, vind het allemaal heel logisch van je hoor, én je hebt helemaal gelijk, doe maar gewoon lekker wat je gevoel je zegt: lekker huilen als dat opkomt, enz. enz. dat zijn emoties, en die horen erbij..vind het overigens niet kunnen daar hoot, in dat ziekenhuis, je kan toch wel even wachten totdat manlief is gearriveerd? tis nu eenmaal heel wat , dat bestralen, voor hun vast dagelijkse kost, maar voor de patient niet! en dan kan ik me zo erg voorstellen hoe jij je gevoeld moet hebben daar die 10 minuten...de volgende keer meis: hou je pootje stijf hoor!
 
Ik denk dat de bijwerkingen nog moeten komen, je Yin/Yangis zeker verstoord, maar vecht ertegen, de geest doet heel wat...
 
Enne: petje af voor je hoor, je doet het super! ik wens je een fijn:
 
 
Lieve groetjes van LBtjuh...
Lara op 08-06-2008 00:20
Wat jammer dat ze niet wat meer begrip voor je had. Is de kleedkameringang vlakbij de wachtruimte? Steek de volgende keer gewoon lekker je hoofd om het hoekje dan, zeker weten dat jouw Leo je alsnog die kus komt geven... Laat ze het lekker bekijken, soms is die knuffelgewoon wat je echt nodig hebt.
 
En verder ben ik het met de anderen eens: wat sta jij hier gevoelsmatig goed in zeg, ik bewonder je benadering... Hou je taai Els! Welterusten en een fijne zondag!
Elisabeth op 09-06-2008 15:05
Het is me wat. Ik vind dat je je er moedig door heen slaat hoor. Jammer dat je de behandeling moest ondergaan zonder dat je Leo erbij was. Maar gelukkig kon je uithuilen bij je veilige haven.
 
Liefs en sterkte,
Elisabeth
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl